دروپریدول

دروپريدول براي ايجاد آرامش و كنترل سريع وضعيت بيمار در اختلالات رواني نظير مانيا و نيز كنترل نهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني و به عنوان داروي پيش‌بيهوشي به تنهايي و يا همراه با داروهاي ديگر نظير فنتانيل و نيتروس اكسايد براي ايجاد بيهوشي عمومي به كار مي‌رود.

دروپريدول اثر خود را عمدتا با انسداد گيرنده‌هاي دوپاميني‌ در سيستم اعصاب مركزي ايجاد مي‌نمايد . اين دارو گيرنده‌هاي الفا – آدرنرژيك را نيز مهار مي‌نمايد.

جذب اين دارو پس از تزريق عضلاني كامل مي‌باشد. اثر دروپريدول 10-3 دقيقه بعد از تزريق عضلاني ظاهر مي‌گردد. سريعاً‌ در بدن توزيع شده و متابوليسم كبدي وسيعي دارد. نيمه عمر آن بيش از 2 ساعت مي‌باشد. اثر تسكين پخش دارو حدود 4-2 ساعت طول مي‌كشد. اين دارو از طريق كليه و صفرا دفع مي‌گردد.

1. اين دارو در صورت وجود كاهش پتاسيم خون ، كاهش منيزيم خون، طولاني شدن فاصله QTدر نوار قلبي، ( كه از قبل وجود داشته باشد)، حساسيت به دارو و فئوكروموسيتوم نبايد مصرف شود.
2. بيماران سالخورده ، ناتوان و افرادي كه بشدت بيمار هستند، ممكن است به‌اثرات كاهنده فشار خون و تسكين بخش اين دارو حساس‌تر باشند. كاهش مقدار مصرف در اين بيماران توصيه مي‌شود.

عوارض خارج هرمي و ديسكينزي ديررس ، خواب‌آلودگي ، كابوس شبانه، افسردگي، بي‌ثباتي خلقي، بي‌خوابي واغتشاش شعور بوسيله اين دارو ممكن است ايجاد شود. عوارض خارج هرمي ، خصوصاً واكنش‌هاي ديستونيك و آكاتزي شايع‌تر و بويژه درافراد دچار تيروئيد سمي بروز مي‌نمايد.

خطر بروز آريتمي بطني در صورت مصرف همزمان با داروهاي آنتي هيستامين مانند ترفنادين افزايش مي‌يابد. داروهاي خواب‌آور و ضد هيجان اثر تسكين‌بخش اين دارو را افزايش مي‌دهند. داروهايي نظير متوكلوپراميد و ليتيم عوارض خارج هرمي دروپريدول را افزايش مي‌دهند.

دراپريدول در بيماري هاي قلبي – عروقي، پاركينسون، صرع ، در صدمات كبدي و پاركينسون و الكلسيم حاد بايد با احتياط فراوان به كار رود.

1. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل يا ساير داروهاي مضعف CNSتا 24 ساعت پس از مصرف دروپريدول بايد خودداري نمود.
2. از رانندگي يا كار با ماشين آلات تا 24 ساعت پس ازمصرف دروپريدول بايد خودداري نمود.