رپاگلینید

ضد دیابت خوراکی (مشتق مگلی تینید).
درمان کمکی جهت کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس تایپ 2 که هایپرگلیسمی آنها با رژیم غذایی و ورزش به تنهایی کنترل نمی شود.

دارو سبب بسته شدن کانال های پتاسیم وابسته به ATP در غشاء سلول های بتای پانکراس شده و در نتیجه سبب دپلاریزاسیون سلول و باز شدن کانال های کلسیم و پیرو آن القاء ریلیز انسولین از سلول های بتا می شود.

دارو پیرو تجویز خوراکی سریعا و به طور کامل از دستگاه گوارش جذب می شود (فراهم زیستی بالای 60%). دارو بیش از 98% به پروتئین های پلاسما متصل می شود و تحت متابولیسم کبدی توسط سیستم سیتوکرومی P450(CYP2C8, CYP3A4) قرار می گیرد.

سر درد، آنژین، درد قفسه سینه، سینوزیت، رینیت، یبوست، تهوع، اسهال، استفراغ، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، درد دندان

الف- باربیتورات ها، کاربامازپین، ریفامپین سبب افزایش متابولیسم دارو و کاهش اثر آن می شود.

ب- بتابلوکر ها، کلرامفنیکول، مهارکننده های مونوآمینواکسیداز ، NSAIDsو سولفونامیدها ممکن است سبب تقویت اثرات هیپوگلیسمیک دارو شوند.

ج- بلوک کننده های کانال کلسیم، کورتیکواستروئیدها، استروژن ها، داروهای ضد بارداری خوراکی ایزونیازید، فنی توئین، نیکوتینیک اسید، تیازیدها، هورمون های تیروئید ممکن است سبب کاهش اثر دارو شوند.

د- مصرف همزمان این دارو با جم فیبروزیل ویا کلاریترومایسین ممکن است سبب افزایش سطح خونی رپاگلینید و افزایش ریسک هیپوگلیسمی گردد.

ه- مصرف همزمان این دارو با اریترومایسین، ایتراکونازول، کتوکونازول، سیموستاتین سبب مهار متابولیسم رپاگلینید و افزایش ریسک هیپوگلیسمی گردد.