سولتیام

‎این دارو یک سولفونامید حلقوی بدون اثر آنتی میکروبیال می باشد و به عنوان ضد تشنج در اختلالات رفتاری مرتبط با صرع، بیش فعالی، صرع مرتبط با لب تمپورال، تشنج جكسوني، تشنج میوکلونیک و حملات بیماری صرع بزرگ استفاده مي شود.
‎فرم دارویی:
‎بصورت قرص ۵۰ و ۲۰۰ میلی گرم تولید می شود و با نام تجاری Ospolot معروف شده است.

‎سولتیام یک مهار کننده ی کربنیک آنهیدراز می باشد که بدینوسیله با کاهش اثر کربنیک آنهیدراز در سلول های عصبی غلظت دی اکسید کربن را افزایش می دهد و منجر به کاهش PH خارج سلولی می شود که بر روی فعالیت الکتریکی سلول های عصبی موثر می باشد.
‎همچنین این دارو با مهار متابولیسم سایر داروهای ضد صرع ، فعالیت آن ها را افزایش می دهد لذا می تواند در کنار داروهای دیگر در ترکیب درمانی اختلالات تشنجی استفاده شود .

‎نیمه عمر دارو ۴ تا ۱۰ ساعت متغیر می باشد.
‎به علت اینکه توانایی اتصال به پروتئین های پلاسمایی پایینی دارد، تداخلات دارویی کمتری هم ایجاد می کند.
‎عمده دفع این دارو از راه ادرار می باشد.

عوارض جدی:
‎علائمي همچون تب، گلو درد، حساسیت پوستی همراه با تورم غدد لنفاوی یا علائم شبه آنفولانزا که می تواند نشانه ی ترومبوسیتوپنی یا لکوپنی شدید باشد.
‎-حساسیت دارویی افزایش کراتینین، افزایش آنزیم های کبدی، سمیت کلیوی، توهم، اضطراب، اختلالات خلق و خو و افکار خودکشی، افسردگی
‎-سندرم استیونس جانسون
‎عوارض شایع:
‎کاهش اشتها، کاهش وزن، دوبینی، تاکی کاردی، استنو کاردی، تنگی نفس، تاکی پنه، درد مفصلی، اختلال در جذب Ca و ویتامین D در دراز مدت

‎-الکل (خطر واکنش دی سولفیرام وجود دارد.)
‎-پریمیدون، فنی توئین، فنوباربیتال، کاربامازپین، لاموتریژین
‎-مهار کننده ی کربوآنهیدراز( مانند توپیرامات و استازولامید )
‎-داروهایی مانند میناسرین، مفلوکین و ارلیستات اثر داروی سولتیام را کاهش می دهد.

‎موارد منع مصرف:
‎-در صورت حساسیت به این دارو یا سایر سولفونامید ها
‎-در افراد مبتلا به پورفیریای حاد
‎-در افراد با تیروئید پرکار و کسانی که فشار خون شریانی بالایی داشته باشند .
‎-افراد با سابقه ی عدم تحمل گالاکتوز ، کمبود آنزیم لاکتاز یا مشکل در جذب گلوکز - گالاکتوز
‎احتیاط:
‎در صورت ابتلا یا سابقه ی اختلالات اعصاب و روان و یا نارسایی کلیوی با احتیاط و پیگیری تجویز شود.

-بطور کلی داروهای ضد صرع از جمله سولتیام می توانند خطر ایجاد افکار خطرناک و خودکشی یا تغییرات خلق و خو را افزایش دهند. لذا به بیماران و همراهان آن ها در مورد احتمال بروز این افکار توضیحات و راهکار های لازم را ارائه دهید.
‎-بیمار از لحاظ افسردگی ، افکار خودکشی یا تغییرات رفتاری کاملا تحت نظر باشد.
‎-به بیمار توضیح‌ داده شود در صورت بروز علائم مسمومیت ( تهوع و استفراغ، افت فشار خون، سردرد و سرگیجه و آتاکسی و تند و کوتاه شدن نفس ها ) به مرکز درمانی مراجعه نماید.