ریسپریدون

اين دارو براي درمان تظاهرات اختلالات سايكوتيك به كار مي رود واثر درماني قابل ملاحظه اي بر علائم مثبت ومنفي جنون جواني دارد .

مكانيسم اثر ضد جنون اين دارو مشخص نيست .اثر آن احتمالا به خاطر مهار انتخابي مونو آمينرژيك(D2 , 5-HT2)مي باشد .اين دارو همچنين داراي اثر مهاري متوسطي بر گيرنده هاي H1. a2. a1 مي باشد .

جذب گوارشي دارو زیاد و سریع می باشد و دارو به مقدار خيلي زياد به پروتئين هاي پلاسما متصل مي شود.متابوليسم دارو عمدتا كبدي و دفع آن از طريق ادرار (70%)و مدفوع (15%)ونيمه عمر آن 24-20 ساعت مي باشد .

در صورت ابتلا به سرطان پستان ،برادي كاردي ،اختلالات الكتروليتي ،بيماري هاي قلبي –عروقي وعروقي مغز ،سابقه سكته قلبي يا حمله عصبي ،دهيد راتاسيون ،كاهش حجم خون ،اختلالات شديد كبدي وكليوي ،بيماري پاركينسون،حساسيت مفرط نسبت به دارو وهمراه با ساير دارو هاي طولاني كننده فاصله QT نبايد از اين دارو استفاده كرد .

آكاتيزيا ،اضطراب ،عصبانيت ،تاري ديد ،اختلال جنسي ،كاهش تمايل جنسي ، سرگيجه ، ديسمنوره ،منوراژي ،اثرات خارج هرمي ،ديستوني ،پاركينسون ،بي خوابي ،اختلال در دفع ادرار ،تغييرات خلق و خوي ،بي قراري ،اختلال در تمركز ،مشكلات حافظه اي ،بثورات پوستي وخارش ،اسهال يا يبوست ،سرفه ،خشكي دهان ،سوءها ضمه ،سر درد ،تهوع ،التهاب بيني و حلق و افزايش وزن وسندرم بدخيم نورولپتيك ،عوارض جانبي عمده اين دارو هستند .

مصرف همزمان اين دارو با الكل وساير مضعف هاي CNS باعث تضعيف شديد CNS مي شود .مصرف اين دارو با داروهاي ضد فشار خون بالا موجب افت شديد فشار خون مي شود .اين دارو اثر بروموكريپتين ،لوودوپا ،پرگولايد را كاهش مي دهد .كليرانس ريسپريدون توسط كاربامازپين افزايش و توسط كلوزاپين كاهش مي يابد .

- اين دارو باعث طولاني شدن فاصله QT در بعضي از بيماران مي شود .
2-به دليل احتمال افزايش سطح پلاسمائي پرولاكتين ،در طي درمان با ريسپريدون بايد سطح پرولاكتين را به طور منظم اندازه گيري نمود .
3- در صورت ابتلا بيمار به تومورهاي مغزي ،انسداد روده اي ،سندرم Reye s، سابقه سوءاستفاده يا وابستگي داروئي اين دارو را بايد با احتياطكاملرف رد.

- در حين مصرف اين دارو بايد بيمار جهت مشاهده هر گونه اختلال حركتي ديررس مورد معاينه دوره اي قرار گيرد .
2- از آنجايي كه خودكشي در بيماران مبتلا به جنون جواني وجود دارد ، دارو بايد با حداقل مقدار ممكن در دسترس بيمار قرار گيرد.
3. در صورت بروز سندرم بدخيم نورولپتيك، مصرف دارو بايد بلافاصله قطع كرد. براي درمان هيپرترمي ( با تجويز داروهاي ضد تب) ، دهيدراتاسيون (با تأمين آب و الكتروليت‌ها ) ناپايداري قلبي-عروقي، ( با كنترل فشار خون و ريتم قلب)، هیپوکسی(با تجویز اکسیژن و تنفس کمکی)، سفتي عضلاني(با تجويز دانترولن ، بروموكريپتين و آمانتادين) اقدام لازم را به عمل آورد . در صورت نياز به تداوم مصرف دارو ، حداقل 5 روز دارو را بايد قطع كرد و سپس با جايگزين يك دارو از يك گروه ديگر از داروهاي ضد جنون(با مقدار كم) درمان را ادامه داد.